Hoe voorkomt u ongewenste en onechte brandmeldingen?
Bijgewerkt op 5 november 2026 · 5 minuten lezen
U voorkomt ongewenste en onechte brandmeldingen door melders op de juiste plek te laten hangen, het personeel uit te leggen wat wel en niet kan en wijzigingen in het gebouw op tijd door te geven. De beheerder registreert elke melding in het logboek. Zo heeft het branddetectiebedrijf de gegevens om de installatie bij te stellen als het misgaat.
Waarom zijn loze meldingen een probleem?
Elke melding zonder brand kost tijd en geld. Het grootste risico zit ergens anders. Als het alarm vaak voor niets afgaat, nemen medewerkers en de bedrijfshulpverlening (BHV) het minder serieus. Op het moment dat er echt brand is, reageert dan niemand meer direct.
Het beperken van deze meldingen is een taak van de gebruiker van het gebouw. Meestal legt de gebruiker die taak bij de beheerder van de brandmeldinstallatie (BMI). Bij een doormelding naar de brandweer telt de registratie extra zwaar. De brandweer kijkt of het gebouw binnen de prestatie-eisen blijft. Bij overschrijding kan de brandweer handhavend optreden.
Echt, ongewenst of onecht: welke meldingen zijn er?
De lesstof en NEN 2535 onderscheiden drie soorten brandmeldingen. U moet ze uit elkaar kunnen houden, want u registreert het type van elke melding in het logboek.
| Soort melding | Oorzaak | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Echte brandmelding | Brand of een voorval dat tot brand kan leiden | Een beginnende brand in een prullenbak |
| Ongewenste brandmelding | Verschijnselen die op brand lijken, maar geen brand zijn | Stof bij vegen, lasrook, condens, douchedamp |
| Onechte brandmelding | Geen brand en ook geen brandachtige verschijnselen | Defecte melder, kabelbreuk, moedwillig indrukken van een melder |
Het verschil bepaalt ook de oplossing. Een ongewenste melding wijst vaak op een melder die niet past bij het gebruik van de ruimte. Een onechte melding wijst eerder op een technisch probleem dat de onderhouder moet oplossen.
Hoeveel meldingen mogen er zijn?
NEN 2535 legt een maximum vast voor het aantal ongewenste en onechte meldingen per honderd melders per jaar. Dat maximum geldt ook voor elke melder afzonderlijk. Het toegestane aantal hangt af van de gebruiksfunctie van het gebouw en van de toegepaste melders.
Bij een vertraagde doormelding maakt de norm onderscheid tussen interne meldingen (binnen de eigen organisatie) en externe meldingen (doorgemeld naar het ontvangststation). Voor interne meldingen ligt het maximum iets hoger. De berekening van het toegestane aantal moet in het logboek aanwezig zijn. De onderhouder berekent bij het onderhoud hoeveel meldingen er in de praktijk waren.
Waar ontstaan de meeste problemen?
Veel ongewenste meldingen ontstaan door een verandering in het gebouw die niemand aan de BMI heeft gekoppeld. Een kantoor wordt een pantry. Er komt een nieuwe luchtbehandeling bij. Een opslag wordt een werkplaats. Voor de gebruiker lijkt dat een kleine aanpassing. Voor de melder aan het plafond is het een heel andere situatie.
Typische oorzaken in de praktijk:
- werkzaamheden zoals lassen, schuren, vegen of schilderen in een bewaakte ruimte;
- stof en vuil in ruimten waar dat bij het ontwerp niet was voorzien;
- damp uit douches of keukens;
- een melder te dicht bij een uitblaasopening van ventilatie of airco;
- een andere inrichting die de luchtstroom rond de melder verandert.
Wie doet wat bij het voorkomen van meldingen?
Het voorkomen van loze meldingen is werk van meerdere partijen. Duidelijke afspraken voorkomen dat iedereen naar elkaar wijst.
| Partij | Taak |
|---|---|
| Projecteringsdeskundige | Ontwerpt de installatie en bepaalt welke melder waar komt, op basis van NEN 2535, het gebouw, het gebruik en het Programma van Eisen (PvE) |
| Eigenaar of gebruiker | Geeft wijzigingen in gebruik en bouwkundige wijzigingen door aan het branddetectiebedrijf |
| Personeel | Gebruikt de ruimten en de installatie op de juiste manier |
| Beheerder | Controleert periodiek op veranderingen, registreert meldingen, instrueert het personeel en informeert het branddetectiebedrijf |
Wat doet de beheerder concreet?
Controleren op veranderingen
Bij de 4- en 8-maandelijkse controle kijkt de beheerder of er iets is veranderd in het ruimtegebruik, de inrichting, de ventilatie of de bouwconstructie. De beheerder hoeft niet zelf te beoordelen of de installatie moet worden aangepast. Die kennis ligt bij de projecteringsdeskundige. Wel toetst de beheerder of een wijziging gevolgen kan hebben en meldt hij die. Wijkt de nieuwe situatie af van het PvE, dan moet het PvE worden aangepast.
Elke melding vastleggen
Noteer bij elke brandmelding in het logboek minimaal deze gegevens:
- wie de melding maakte en wanneer;
- uit welke detectiezone de melding kwam;
- welk type melding het was: echt, ongewenst of onecht;
- hoeveel melders erbij betrokken waren;
- wat de reden was.
Schrijf de melding op voordat u de centrale terugstelt. Sommige gegevens zijn later niet meer uit de brandmeldcentrale (BMC) te halen.
Het branddetectiebedrijf inschakelen
Zijn er te veel ongewenste of onechte meldingen, informeer dan het branddetectiebedrijf. Met uw registratie kan dat bedrijf:
- de plaatsing van melders opnieuw bekijken;
- een ander type melder toepassen;
- compenserende maatregelen voorstellen, zoals een beschermkap of een nieuwe projectering.
Zonder goed bijgehouden logboek heeft het branddetectiebedrijf geen onderbouwing voor zulke aanpassingen. Dan blijft het probleem bestaan.
Het personeel instrueren
Instructie aan het personeel hoort bij de taken van de beheerder. Leg uit welke werkzaamheden een melding kunnen veroorzaken en wie vooraf moet worden ingelicht. Spreek met aannemers af dat zij werk met stof, rook of hitte vooraf melden. Dan kan de beheerder zo nodig een deel van de installatie tijdelijk uitschakelen. Hoe u dat veilig doet, leest u in het artikel over de brandmeldinstallatie buiten werking stellen.
Hulp nodig?
Wilt u zelf leren hoe u meldingen beoordeelt en registreert, dan behandelt de e-learning dit onderwerp in een apart hoofdstuk. Heeft u liever dat een vakkundige partij het beheer overneemt, inclusief controles en een digitaal logboek, kijk dan bij beheer uitbesteden.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een ongewenste en een onechte brandmelding?
Een ongewenste melding ontstaat door verschijnselen die op brand lijken, zoals stof, lasrook of douchedamp. Een onechte melding heeft niets met brand of brandachtige verschijnselen te maken, bijvoorbeeld een defecte melder of een kabelbreuk.
Wie is verantwoordelijk voor het beperken van ongewenste meldingen?
De gebruiker van het gebouw is verantwoordelijk. In de praktijk voert de beheerder deze taak namens de gebruiker uit, samen met het branddetectiebedrijf dat de melders plaatst.
Hoeveel ongewenste en onechte meldingen zijn toegestaan?
NEN 2535 geeft een maximum per honderd melders per jaar. Dat maximum hangt af van de gebruiksfunctie van het gebouw en het type melders. De berekening hoort in het logboek te staan.
Wat moet ik doen als er te veel meldingen zijn?
Registreer elke melding in het logboek en informeer het branddetectiebedrijf. Op basis van die registratie kan het bedrijf de plaatsing of het type melder aanpassen of andere maatregelen voorstellen.